Metody, procesy i definicje zrównoważonego rozwoju CooperVision

Cel i zakres tej strony

Na tej stronie znajduje się wyjaśnienie metod technicznych, źródeł danych i definicji, których firma CooperVision używa do wspierania swoich oświadczeń i zapewnień związanych ze zrównoważonym rozwojem, a dotyczących asortymentu produktów MyDay.

CooperVision będzie okresowo aktualizować tę stronę, aby odzwierciedlać zmiany w metodach, źródłach danych i przepisach.

1. Rachunkowość i terminologia dotyczące emisji dwutlenku węgla

1.1 Gazy cieplarniane i CO₂e

Emisje gazów cieplarnianych (GHG) obejmują dwutlenek węgla (CO₂) i inne gazy, takie jak metan czy podtlenek azotu.

W celu zapewnienia porównywalności, CooperVision wyraża emisje gazów cieplarnianych jako ekwiwalent dwutlenku węgla (CO₂e), znormalizowaną jednostkę zgodną z wytycznymi IPCC ONZ i odpowiednimi normami dotyczącymi śladu węglowego produktów.

1.2 „Ślad węglowy” i „ślad węglowy produktu (PCF)”

Ślad węglowy to całkowita emisja gazów cieplarnianych związana z działalnością, organizacją lub produktem w określonym zakresie i okresie.

Ślad węglowy produktu (product carbon footprint, PCF) to, wyrażony w sposób mierzalny, wpływ na klimat związany z konkretnym produktem, wyrażony w kg CO₂e na określoną jednostkę funkcyjną (na przykład na soczewkę kontaktową lub jednostkę opakowaniową), obliczana zgodnie z normą ISO 14067 i Standardem Produktowym (GHG Protocol).¹

1.3 Emisje z Zakresu 1, 2 i 3

O ile nie określono inaczej:

• Zakres 1: bezpośrednie emisje ze źródeł własnych lub kontrolowanych przez firmę CooperVision.
• Zakres 2: pośrednie emisje z wytwarzania nabywanej energii elektrycznej, pary, ciepła lub chłodu wykorzystywanych w działalności firmy CooperVision.
• Zakres 3: wszystkie inne pośrednie emisje, które występują w łańcuchu wartości firmy CooperVision poza działalnością własną lub kontrolowaną przez firmę CooperVision.

Jeśli firma CooperVision odwołuje się do udoskonaleń produkcyjnych, które zmniejszają jej ślad węglowy, zakres jest zazwyczaj ograniczony do emisji z zakresu 1 i zakresu 2 w odpowiednich zakładach produkcyjnych, chyba że zostanie wyraźnie rozszerzony.

Na tej stronie znajduje się obecnie opis wybranych metod związanych z emisjami z zakresu 1 i zakresu 2 w odpowiednich zakładach firmy CooperVision oraz wybranych ocen cyklu życia produktu; metody dotyczące emisji z zakresu 3 mogą zostać dodane w przyszłych aktualizacjach.

1.4 Stosowanie terminów „redukcja emisji dwutlenku węgla” i „niższy poziom emisji dwutlenku węgla”

W przypadku używania w tekście powiązanym z tą stroną:

• Twierdzenia dotyczące redukcji emisji dwutlenku węgla, takie jak zwroty „mniejsza emisja dwutlenku węgla” i „niższy poziom emisji dwutlenku węgla”, odnoszą się do zmniejszenia całkowitej emisji gazów cieplarnianych (w CO₂e) w stosunku do podanego stanu wyjściowego (na przykład porównanie roku 2024 ze stanem wyjściowym z 2021 roku), dla zdefiniowanej jednostki analizy (takiej jak „na wyprodukowaną soczewkę” lub „na kg materiału”).
• Redukcje te są określane na podstawie obliczeń LCA/PCF na poziomie produktu, komponentu lub zakładu albo danych inwentaryzacyjnych GHG, w zależności od stwierdzenia.
• Przy obliczaniu wartości procentowych redukcji emisji dwutlenku węgla produktu nie stosuje się żadnych kompensacji emisji. Kompensacje, jeśli są stosowane, są ujawniane oddzielnie i nie zmieniają obliczonych emisji bazowych.

2. Omówienie metod oceny cyklu życia produktu (LCA) firmy CooperVision

2.1 Cel ocen LCA produktu

Firma CooperVision wykorzystuje ocenę cyklu życia (LCA) do ilościowego określania wpływu produktów na środowisko oraz do wspierania decyzji dotyczących projektowania, pozyskiwania i produkcji. Ocena LCA produktu ocenia nakłady, wyniki i potencjalny wpływ na środowisko w całym cyklu życia produktu – od wydobycia surowca do końca okresu eksploatacji (zwana również jako "od kołyski aż po grób").

Oceny LCA produktów służą do następujących celów:

• Wspieranie stwierdzeń dotyczących redukcji emisji dwutlenku węgla produktu (np. „Redukcja śladu węglowego o X% [w porównaniu z datą/przedziałem dat] w stanie wyjściowym”).
• Identyfikacja punktów aktywnych emisji w łańcuchu wartości (materiały, energia, logistyka itp.).
• Zapewnienie technicznego uzasadnienia dla klientów i organów regulacyjnych.

2.2 Obowiązujące normy i ramy

Oceny LCA na poziomie produktu firmy CooperVision zostały opracowane w celu dostosowania do następujących standardów:

• ISO 14040 i ISO 14044 (zasady, ramy i wymagania ocen LCA).
• ISO 14067 (ślad węglowy produktu: wymagania i wytyczne).
• ISO 14071 (procesy recenzji krytycznej i kompetencje recenzenta dla badań LCA).
• Protokół GHG – Standard rachunkowości i raportowania cyklu życia produktu (GHG Protocol).

2.3 Granice systemu

W odniesieniu do odwołujących się do tej strony twierdzeń, które dotyczą redukcji emisji dwutlenku węgla produktów, oceny LCA stosują zakres od wydobycia surowca do końca okresu eksploatacji ("od kołyski aż po grób"), obejmujące:

• Wydobycie i przetwórstwo surowców.
• Produkcja komponentów i opakowań.
• Produkcja i montaż produktów.
• Dystrybucja i logistyka.
• Założenia fazy użytkowania (w stosownych przypadkach).
• Utylizacja po zakończeniu eksploatacji (np. składowanie odpadów, recykling, spalanie).

2.4 Jednostki funkcyjne i wartości wyjściowe

Każda ocena LCA produktu definiuje jednostkę funkcyjną (na przykład „jedna gotowa soczewka kontaktowa i jej podstawowa jednostka opakowaniowa” lub „jeden rok typowego użytkowania soczewki”). Taka jednostka jest konsekwentnie stosowana w latach wyjściowych i porównawczych. Gdy stwierdzenia mówią, że wyniki są „na soczewkę” lub „na jednostkę funkcyjną”, opiera się to na jednostce funkcyjnej zdefiniowanej w bazowej ocenie LCA.

2.5 Źródła i jakość danych

Oceny LCA firmy CooperVision wykorzystują kombinację następujących elementów:

• Dane pierwotne z własnej działalności (np. zużycie energii, wielkość produkcji, ilość odpadów i wskaźniki recyklingu w zakładach produkcyjnych).
• Dane właściwe dla dostawcy, takie jak ślad węglowy produktu (PCF) dla materiałów wykorzystywanych do wytwarzania produktów firmy CooperVision.
• Dane wtórne z uznanych baz danych LCI i publikacji branżowych, w których dane właściwe dla dostawcy nie są dostępne, zgodnie z powszechnie przyjętą praktyką LCA.

Jakość danych, reprezentatywność i kryteria odcięcia (reguły wykluczające mniejsze dane wejściowe i procesy) są zgodne z wymaganiami norm ISO 14040/44 i ISO 14067 i są bardziej szczegółowo opisane w odpowiednich raportach LCA lub opublikowanych raportach PCF.

2.6 Niezależna recenzja krytyczna

W przypadku obliczeń LCA i PCF wykorzystywanych do wspierania zewnętrznych twierdzeń firma CooperVision zabiega o niezależne recenzje krytyczne zgodnie z normą ISO 14071:2024 (procesy recenzji krytycznej i kompetencje weryfikatora), które zawierają dodatkowe wymagania i wytyczne do norm ISO 14040, ISO 14044 i ISO 14067.

Recenzja zazwyczaj ocenia, co następuje:

• Określenie celu i zakresu oraz dostosowanie do zamierzonego zastosowania.
• Stosowność metod, w tym zasad alokacji i granic systemu.
• Jakość, kompletność i reprezentatywność danych.
• Interpretacja wyników w świetle ograniczeń badania.
• Spójność badania z odpowiednimi normami ISO (w tym ISO 14040/44/67) i wytycznymi Protokołu GHG.

Podsumowanie recenzji krytycznej zostanie odesłane lub udostępnione dla ocen LCA produktów, które są wykorzystywane do uzasadnienia kluczowych stwierdzeń dotyczących redukcji emisji dwutlenku węgla.

3. Oceny LCA na poziomie komponentów i materiałów oraz dane dostawców

3.1 Rola badań LCA i PCF na poziomie materiału

Produkty firmy CooperVision zawierają materiały i komponenty (np. plastik polipropylenowy, pokrycie folią aluminiową), których dostawcy mogli przeprowadzić własne badania LCA lub PCF, często na zasadzie "od kołyski do bramy" (od wydobycia surowców do materiału opuszczającego zakład dostawcy).

Oceny te nie są ocenami LCA na poziomie produktu dla soczewek lub opakowań firmy CooperVision, ale są ważnymi danymi wejściowymi, ponieważ dostarczają współczynników emisji (kg CO₂e na kg materiału), które mogą być stosowane w twierdzeniach dotyczących produktów CooperVision i/lub ocenach LCA (w stosownych przypadkach).

Na przykład mogą one wspierać opisowe stwierdzenia, takie jak „plastik niskowęglowy” czy „aluminium niskowęglowe”, gdy dostawca określił ilościowo poprawę w stosunku do konwencjonalnej wartości wyjściowej.

3.2 Rozróżnianie stwierdzeń na poziomie produktu i na poziomie komponentu

Stwierdzenia dotyczące redukcji emisji dwutlenku węgla na poziomie produktu (np. „Redukcja śladu węglowego MyDay^® o X% od 2021 r.”) opierają się na ocenach LCA produktów firmy CooperVision, które uwzględniają wszystkie istotne etapy cyklu życia.

Oświadczenia na poziomie komponentów (np. „polipropylen niskowęglowy” lub „aluminium niskowęglowe”) opierają się na badaniach PCF/LCA dostawcy dla tych materiałów i odnoszą się do porównań typu od wydobycia-do-bramy na poziomie materiału.

4. Metody bilansu masowego i kontroli pochodzenia produktu

4.1 Modele kontroli pochodzenia produktu (ISO 22095)

Norma ISO 22095 definiuje modele kontroli pochodzenia produktu (chain‑of‑custody, CoC) jako podejście do kontroli i śledzenia danych wejściowych oraz wyjściowych i powiązanych informacji o określonych cechach materiału (np. udziale materiałów biopochodnych lub certyfikowanych) w całym łańcuchu dostaw.

Firma CooperVision i jej dostawcy mogą korzystać z kilku modeli CoC, w tym z bilansu masowego, do obsługi materiałów o atrybutach takich jak materiały biopochodne, materiały certyfikowane lub materiały o niższej zawartości węgla.

4.2 Model bilansu masowego

Zgodnie z normą ISO 22095 i wytycznymi branżowymi firma CooperVision rozumie bilans masowy następująco:

• Model kontroli pochodzenia produktu, który pozwala na mieszanie materiałów o określonych cechach (na przykład biopochodnych lub niskowęglowych) z materiałami konwencjonalnymi, zgodnie z określonymi zasadami.
• System, w którym śledzony jest całkowity nakład materiału o określonych cechach, a cechy te są przypisywane do rezultatów (produktów) zgodnie z udokumentowanymi zasadami alokacji.
• Podejście, które umożliwia firmie CooperVision i jej dostawcom zwiększenie wykorzystania alternatywnych surowców bez fizycznej segregacji materiałów, przy jednoczesnym wspieraniu twierdzeń możliwych do identyfikacji i audytu.

Firma CooperVision wymaga od dostawców korzystających z bilansu masowego:

• Utrzymania możliwego do audytowania systemu rachunkowości bilansu masowego.
• Zapewnienia, aby powiązane rezultaty o określonych cechach nie przekraczały kwalifikujących się nakładów w danym okresie bilansowania.
• Dostarczania dokumentacji opisującej zastosowany model kontroli pochodzenia produktu, w tym kluczowe założenia i zasady alokacji.
• Dostarczania oświadczeń weryfikacyjnych lub certyfikacyjnych innych firm, dokumentujących zgodność z obowiązującymi zasadami systemu bilansu masowego (na przykład uznanymi systemami certyfikacji, takimi jak ISCC PLUS).

5. Metody produkcji, współczynniki energii i odpadów

5.1 Ciągłe doskonalenie Emisji w zakresie 1 i w zakresie 2

Firma CooperVision podejmuje inicjatywy ciągłego doskonalenia produkcji mające na celu zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych (GHG) w zakresie 1 i w zakresie 2. Typowe inicjatywy:

• Optymalizacja procesów i redukcja złomu i odpadów.
• Poprawa wydajności sprzętu i systemu.
• Zmiany w źródłach paliwa lub energii, takie jak wdrożenie wysokowydajnych systemów kogeneracji (Combined Heat and Power, CHP) w wybranych obiektach lub zwiększenie udziału energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych.

Udoskonalenia te są określane ilościowo przy użyciu danych dotyczących energii, paliwa i produkcji na poziomie zakładu, a odzwierciedlenie znajdują w korporacyjnych wykazach gazów cieplarnianych firmy CooperVision (zakresy 1 i 2), ocenach cyklu życia produktu (LCA) i śladzie węglowym produktu (PCF).

5.2 Profile energetyczne obiektu

W przypadku zakładów produkcyjnych i dystrybucyjnych, które są najistotniejsze dla stwierdzeń dotyczących ochrony środowiska na poziomie produktu lub zakładu, firma CooperVision opracowuje dokumentowane profile energetyczne zakładu. Profile te opisują podstawowe źródła nabywanej i zainstalowanej na miejscu energii (np. energia elektryczna z sieci, kogeneracja (CHP) lub inne wytwarzanie energii na miejscu) oraz wszelkie certyfikaty używane do dopasowania tego zużycia do energii odnawialnej (takie jak świadectwa energii odnawialnej (Renewable Energy Certificates REC) czy świadectwa atrybutów energetycznych (Energy Attribute Certificates (EAC)). Dane bazowe opierają się na zmierzonym zużyciu energii i paliwa w określonym okresie sprawozdawczym.

W przypadku gdy profil energetyczny na poziomie zakładu stanowi podstawę zewnętrznego stwierdzenia (na przykład dotyczącego zużycia energii o niższej emisji dwutlenku węgla lub poprawy efektywności energetycznej), podstawowe założenia, źródła danych i metody obliczeniowe są udokumentowane w dokumentacji uzupełniającej LCA, PCF lub dokumentacji gwarancyjnej.

5.3 Zasady zakupów odnawialnych źródeł energii elektrycznej i świadectw energetycznych

W zakładach, w których firma CooperVision wykorzystuje świadectwa energii odnawialnej (Renewable Energy Certificates, REC) lub równoważne świadectwa atrybutów energetycznych (Energy Attribute Certificates, EAC) w celu uzasadnienia zakupu lub wykorzystania energii odnawialnej, firma CooperVision dąży do dostosowania procesu uzyskiwania świadectw do uznanych najlepszych praktyk:

• Świadectwa pochodzą z tego samego lub ściśle powiązanego rynku energii elektrycznej co zakłady, których wykorzystanie energii elektrycznej mają obejmować (na przykład w ramach tego samego rynku regionalnego lub rynku atrybutów energetycznych).
• Świadectwa są dostosowane do okresu sprawozdawczego lub obowiązującego roku zgodności, dla którego deklarowane jest wykorzystanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych – zazwyczaj generowane w tym samym roku sprawozdawczym (lub w ograniczonym okresie karencji dozwolonym przez obowiązujące normy lub programy).
• Świadectwa są niezwłocznie wycofywane w imieniu firmy CooperVision i nie są sprzedawane, przekazywane ani wliczane do wykorzystania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych przez żaden inny podmiot.

Zasady te mają na celu wspieranie przejrzystych i wiarygodnych stwierdzeń dotyczących odnawialnej energii elektrycznej.

5.4 Współczynniki recyklingu i odpadów

Firma CooperVision wykorzystuje zarówno wewnętrzne dokumenty dotyczące ochrony środowiska, bezpieczeństwa i higieny pracy (BHPiOŚ), jak i weryfikację przez podmioty zewnętrzne w celu poparcia oświadczeń dotyczących recyklingu i gospodarki odpadami w swoich zakładach produkcyjnych i dystrybucyjnych.

Wybrane obiekty uczestniczą w programie SCS Global Services’ Zero Waste Program, który opiera się na normie certyfikacji SCS-110 Zero Waste. Norma SCS-110 stanowi podstawę do certyfikowania zawracania odpadów komunalnych ze składowisk odpadów i spalarni bez odzysku energii w zakładzie i śledzi wiele ścieżek dywersyfikacji odpadów, takich jak recykling i ponowne wykorzystanie.

W przypadku gdy współczynniki dotyczące zawracania odpadów lub recyklingu na poziomie zakładu stanowią podstawę stwierdzeń na poziomie produktu, zakładu lub marki, te współczynniki i metody są dokumentowane w raportach certyfikacyjnych SCS, innych oświadczeniach dotyczących zapewnienia jakości przez podmioty zewnętrzne i/lub wewnętrznej dokumentacji firmy CooperVision.

6. Metodologia śladu plastikowego i neutralności plastikowej

W tej części opisano metodologię stosowaną w ramach inicjatywy firmy CooperVision dotyczącej neutralności plastikowej, prowadzonej we współpracy z Plastic Bank, w odniesieniu do miękkich soczewek kontaktowych CooperVision objętych programem na rynkach uczestniczących w programie. „Ślad plastikowy” różni się od śladu węglowego i nie stanowi programu kompensacji emisji dwutlenku węgla.

6.1 Kredyty na plastik i zakres uczestniczących tworzyw sztucznych

W ramach współpracy z Plastic Bank firma CooperVision kupuje kredyty za zbiórkę i recykling tworzyw sztucznych odpowiadające wadze tworzyw sztucznych w produktach objętych programem w określonym czasie. Każdy kredyt odpowiada zebraniu i przeliczeniu jednego kilograma plastiku zebranego w promieniu 30 mil od oceanów lub dróg wodnych na rynkach, na których działa Plastic Bank.

Waga tworzywa sztucznego w „neutralnych plastikowo” miękkich soczewkach kontaktowych CooperVision jest określana na podstawie wagi tworzywa sztucznego w soczewce, blistrze, i opakowaniu dodatkowym, w tym w laminatach, klejach i materiałach pomocniczych (np. tuszu). Nie obejmuje to tworzyw sztucznych wykorzystywanych w procesie produkcyjnym.

Firma CooperVision oblicza tę wagę tworzyw sztucznych w kilogramach na podstawie wewnętrznych danych dotyczących produktów i opakowań oraz co kwartał przekazuje „wagę kompensacji” do Plastic Bank. Plastic Bank potwierdza następnie, że w tym kwartale zebrał i przerobił co najmniej równoważną wagę plastiku nadającego się do recyklingu w swojej sieci.

Ponadto firma CooperVision i program Plastic Bank przeprowadzają coroczne „sprostowania”, w których uzgadniają prognozowane i rzeczywiste ilości tworzyw sztucznych oraz związane z nimi płatności: jeśli rzeczywiste zużycie tworzyw sztucznych przekracza prognozę, firma CooperVision kupuje dodatkowe kredyty za zbiórkę tworzyw sztucznych, a jeśli jest niższe, różnica zostaje przeniesiona w postaci kredytów na kolejny rok.

Firma CooperVision i Plastic Bank stosują standardowy współczynnik ekwiwalentu do wyrażania kilogramów zebranego i przetworzonego plastiku w przystępny sposób:

• 1 kg zebranego plastiku = 50 standardowych butelek plastikowych o pojemności 500 ml, na podstawie projektu badawczego Plastic Bank z marca 2023 r. „Bottle-to-Kilogram”.²
• Firma CooperVision wykorzystuje ten współczynnik podczas przeliczania łącznej liczby kilogramów zebranego plastiku na równoważną liczbę butelek w programach komunikacji i świadectw klientów.

6.2 Zasięg geograficzny i wskaźniki wpływu społecznego

Od momentu powstania w 2021 r. inicjatywa CooperVision na rzecz neutralności plastikowej we współpracy z Plastic Bank wspiera tysiące aktywnych członków społeczności zbierających plastik w setkach społeczności w krajach takich jak Indonezja, Egipt czy Filipiny, którzy wymieniają zebrane tworzywa sztuczne na dochody i korzyści poprawiające jakość życia (np. bony spożywcze, przybory szkolne, usługi związane z ochroną zdrowia).^*3

Te współczynniki wpływu społecznego są oparte na Plastic Bank Impact Dashboard oraz raportach Plastic Bank i są okresowo aktualizowane na stronie https://plastic-neutral.coopervision.com/plastic-neutrality

6.3 Rozróżnienie od kompensacji emisji dwutlenku węgla

Neutralność plastikowa kompensuje odpady i zanieczyszczenia z tworzyw sztucznych, a nie emisje gazów cieplarnianych. Kompensacje neutralności plastikowej nie są traktowane jako kompensacje emisji dwutlenku węgla w obliczeniach firmy CooperVision dotyczących emisji gazów cieplarnianych (GHG), ocenach cyklu życia (LCA) ani śladu węglowego produktu (PCF).

7. Kontrola dokumentów, aktualizacje i dopasowanie do przepisów

7.1 Częstotliwość aktualizacji

Firma CooperVision zamierza przeglądać i aktualizować tę stronę z metodami co najmniej raz w roku i wcześniej, jeśli podstawowe metodologie, normy lub programy ulegną istotnej zmianie.

7.2 Związki z innymi dokumentami

Ta strona powinna być rozpatrywana obok następujących danych:

• Roczne raporty CooperVision dotyczące zrównoważonego rozwoju, które zawierają szerszą narrację i wskaźniki wydajności.
• Dokumenty techniczne właściwe dla produktu.
• Zewnętrzne dokumenty weryfikacyjne, certyfikacyjne i poświadczające, w tym dokumentacja PCF dostawcy i wszelkie oświadczenia z krytycznych recenzji dla badań LCA CooperVision.

8. Słowniczek